گل بابونه
![]() |
گل بابونه
اطلسی گیاهی یکساله، گلدارِ زینتی و از گیاهان امریکای جنوبی محسوب می شود. نوع بومی آن در ایران هر چند با گلبرگ کمتر لیکن از عطر دلپذیر ی برخوردار است. این گیاه ساقه ای کرکدار و پرشاخه دارد. گل اطلسی، شیپوری شکل و مخملی است. ممکن است کم پَر یا پُر پَر باشد، بیشتر به رنگ های سفید، قرمز، بنفش، و دو رنگ دیده می شود. این گل خوشبوست و شب ها عطر آن بیشتر است.
اطلسی در هوای گرم و خشک و آفتابی به خوبی رشد می کند و پر گل می شود. نیازی به آب زیاد ندارد، مناسب ترین خاک برای کشت اطلسی، خاک رُسی ـ شنی است که کود آلی پوسیده داشته باشد. اطلسی را بیشتر با کاشتن بذر آن زیاد می کنند.
در ایران، بذر این گیاه را در بهمن ماه یا اوایل اسفند ماه در گلخانه می کارند. سپس گیاه به دست آمده را در گلدان نِشا می کنند. وقتی که ریشه به جدار گلدان رسید، نشا را با خاک گلدان بیرون می آورند و در باغ و باغچه می کارند. انواع پُر پَر اطلسی را معمولا از راه قلمه زدن زیاد می کنند. گیاه اطلسی را اگر در جایی که زمستان ملایم دارد بکارند، دو تا سه سال گل می دهد، اما معمولا اطلسی از گیاهان یک ساله به شمار می رود.
برگرفته: www.nabegheha.ir
| قطع درختان در جنگل گلستان برای ساماندهی جنگل توسط پیمانکاران منابع طبیعی در شیب های 70 الی 80 درجه انجام می شود. | |
|
عکس/ ابوطالب ندری-برگرفته از مهر |
| نشست بازتاب محیط زیست در ادبیات فارسی عصر دوشنبه به همت اساتید گروه ادبیات پژوهشکده سبز دانشگاه قم برگزار شد. | |
|
به گزارش خبرنگار مهر در قم، معاون پژوهشکده سبز هدف از برگزاری این نشست را فرهنگسازی برای حفظ محیط زیست و همچنین بررسی بازتابهای عناصر زیستمحیطی در ادبیات فارسی و باورهای باستانی ایران زمین با رویکرد دینی جهت آشنایی نسل جدید با اندیشهها و تصاویر ادبی درمتون نظم و نثر فارسی برشمرد و اظهار داشت: در قدیم ایرانیان به کاشتن درختان و ایجاد بوستانها علاقه وافری داشتند و حتی گیاهان و درختان در فرهنگ ایران باستان و یونان مقدس شمرده میشد. وی خاطرنشان کرد: از بین شاعران دوران جدید نیز سهراب سپهری بیش از سایر شاعران در اشعارش جایگاه و عناصر طبیعت را مورد توجه قرار داده است. فولادی عنوان کرد: بسیاری از شاعران ما با دید جهاننگرانه و وسیع به اجزای طبیعت نگریستهاند و ما باید شاعرانی که توجه بیشتری به محیط زیست دارند را به جهان ارائه کنیم. | |
![]() |
||||||
| افزایش ورود فاضلاب های شیمیایی به رودخانه جاجرود رئیس اداره محیط زیست شهرستان تهران،از افزایش ورود فاضلاب های شیمیایی به داخل رودخانه جاجرود خبر داد. | ||||||
|
| ||||||
| ۱۳۸۶/۰۷/۰۸ , ۱۲:۳۷ خبر گزاری مهر | ||||||
محققان ژاپنی اعلام کردند: دلفینی که ماه گذشته در ساحل “واکایاما” واقع در غرب ژاپن به دام افتاد دو باله اضافی دارد که احتمالا باقی مانده پاهای عقبی این جاندار است و ممکن است فرضیه خشکی نشینی این پستاندار را تقویت کند. 
به گزارش سرویس خبری زیست شناسی ایران به نقل از خبرگزاری مهر، فسیل دلفین ها و وال ها نشان می دهد: این حیوانات در حدود 50 میلیون سال پیش 4 پا داشتند و در خشکی زندگی می کردند. این جانداران دریایی در آن زمان از اجداد مشترک اسب های آبی و آهوهای کوهی برخوردار بودند.
به اعتقاد دانشمندان، نحوه زندگی این جانداران به تدریج به سمت و سوی آب گرایش یافت و پاهای عقبی این موجودات با گذشت زمان ناپدید شد. همچنین در بدن جنین دلفین ها و وال ها علائمی از وجود برآمدگی های عقبی وجود دارد که این ویژگی قبل از تولد آنها از بین می رود.
بنا بر گزارش آسوشیتدپرس، اگرچه در گذشته پیش آمدگی هایی با اشکال عجیب و غیر عادی نزدیک به دم دلفین ها و وال ها مشاهده می شد اما به گفته محققان، مورد جدید کشف شده برای اولین بار باله های متقارن کاملا رشد یافته را به نمایش می گذارد.
جفت دوم باله های این دلفین که بسیار کوچکتر از باله های جلویی است، به اندازه دست انسان است و از نزدیک دم این جاندار به جلو آمده است.
:: پرهام جبارزاده ::